از يونس بن عبد الرحمن از كسى كه يادش كرده ، از حضرت ابى عبد الله عليه السّلام ، حضرت فرمودند : خداوند تبارك و تعالى امتناع دارد از اين كه توبه شخص بد خلق را بپذيرد . محضر مباركش عرض شد : چرا ؟ حضرت فرمودند : زيرا اين شخص از گناهى بيرون نمىآيد مگر آنكه در آنچه بزرگتر از آن است واقع مىشود . باب دويست و چهل و سوّم سرّ پذيرفته نشدن توبه بدعتگذار در دين حديث ( 1 ) جعفر بن محمّد بن مسرور رحمة الله عليه ، از حسين بن محمّد بن عامر ، از معلَّى بن محمّد از محمّد بن جمهور العمى با اسنادش به طور مرفوعه نقل كرده كه رسول خدا صلَّى الله عليه و آله و سلَّم فرمودند : خداوند متعال امتناع دارد كه توبه بدعتگذار را بپذيرد . محضر مباركش عرض شد : يا رسول الله چرا چنين مىباشد ؟ فرمودند : زيرا محبّت و وابستگى به بدعت در قلبش رسوخ كرده . حديث ( 2 ) پدرم رحمة الله عليه از سعد بن عبد الله ، از ايّوب بن نوح ، از محمّد بن ابى عمير از هشام بن حكم ، از حضرت ابى عبد الله عليه السّلام نقل كرده كه آن جناب فرمودند : در زمانهاى اوّل و پيش مردى بود كه دنيا را از راه حلال طلب نمود و بر آن دست نيافت سپس از طريق حرام پىگيرى كرد باز به آن نرسيد ، شيطان نزدش آمد و به او گفت : فلانى دنيا را از راه حلال و حرام طلب كردى و به آن نرسيدى اكنون مىخواهى تو را به چيزى راهنمايى كنم كه دنياى تو آباد و فراوان شود ؟ آن مرد گفت : آرى . شيطان گفت : دينى جديد اختراع كن و مردم را به آن دعوت نما . آن مرد چنين كرد و مردم دعوتش را پذيرفته و اطاعتش كردند ، مدتى گذشت و دنياى آن مرد آباد و ثروت فراوان نصيبش گرديد ولى ناگهان به خود آمد و گفت : اين دينى كه اختراع كرده و مردم را به آن دعوت كرده‌ام توبه اى برايش نمىبينم مگر آنكه نزد كسانى كه منحرفشان كرده‌ام رفته و آنان را از دينى كه به آنها دعوتشان كرده‌ام برگردانم ، لذا پيش ياران و اصحابش رفت و گفت :